สิ่งที่ได้เรียนรู้เมื่ออายุ 27

1. ก่อนพยายามจะพังประตูที่ปิดอยู่ ลองเปิดดูก่อน ประตูหลายบานมักไม่ได้ล็อค

2. มีเป็นล้านวิธีที่จะสื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งออกไป อย่าเลือกวิธีที่มันเจ็บปวดที่สุด

3. อย่าลืมบุญคุณคน และจงหาโอกาสตอบแทน ไม่ว่ามันจะลำบากสักแค่ไหน

4. ดีและเลวเป็นเรื่องของปัจเจก แต่ความพยายามเป็นสากล

5. ก่อนจะออกไปกู้โลก ช่วยแม่ซักผ้าก่อน

6. อย่าวางแผนอะไรตายตัว เช่น “ก่อนอายุ 30 จะมีเงินหนึ่งล้านบาท” ชีวิตมันไม่ง่ายขนาดนั้น ลอง “ก่อนจะออกจากงานนี้ ฉันจะเก็บเงินให้ได้…บาท” มันทำให้มีกำลังใจกว่าเยอะ

7. ทุกอย่างในโลกล้วนต้องการ ทักษะการจัดการ : ครอบครัว เพื่อน คนรัก การงาน อนาคต ชีวิต

8. อย่าใช้โชคดีสิ้นเปลือง

9. จำกัดวงของคนที่จะใช้เวลาด้วยให้แคบลง แต่พยายามใช้เวลาทำให้มันลึกลงไปด้วย

10. พยายามโทษโชคชะตาให้น้อย

11. อย่าไปสนใจว่าใครจะให้ความสำคัญเราหรือไม่ ทุ่มเทพลังงานให้ความสนใจกับคนที่อยากสนใจ ถ้าพลังงานเหล่านั้นไม่ได้รับการตอบสนอง มันจะหล่นหายไปเอง

12. ฟังตัวเองให้เยอะ แม้ว่ามันจะเป็นแค่เสียงร้องไห้ก็ตาม

13. พึ่งพาคนอื่นให้น้อยที่สุด แต่ถ้ามีคนให้พึ่งได้ สำนึกบุญคุณให้มากๆ

14. พยายามอย่าเก็บเรื่องเล็กน้อยมาใส่ใจ เธอไม่ใช่ดารา ไม่มีใครสนใจเธอขนาดนั้นหรอก

15. รถเมล์ไม่ชอบมอเตอร์ไซค์ มอเตอร์ไซค์ไม่ชอบรถตู้ รถตู้ไม่ชอบแท๊กซี่ แท๊กซี่ไม่ชอบไม่รถบ้าน รถบ้านไม่ชอบรถเมล์ เป็นสัจธรรม

16. ทุกคนอยากมีเงิน แต่ไม่มีใครกล้าพูดถึงเงิน พูดถึงเงินแล้วกลายเป็นปีศาจ แปลกดี

17. ยิ่งสนิทเท่าไหร่ อยู่ใกล้หัวใจแค่ไหน ยิ่งต้องให้เกียรติกันมากเท่านั้น

18. บางทีการมองหาแต่คำตอบอาจทำให้ลืมคำถาม

19. บางเรื่องก็เกี่ยวกับความเหมาะสม มันไม่มีผิดถูกหรอก

20. ลุงแท๊กซี่แกอาจจะเหงา แต่งเรื่องมาคุยกับแกบ้างก็ได้ อย่าพึ่งเครียด

21. ความไม่รู้มีหลายแบบ เลือกจัดการกับมันดีๆ

22. เวลาอยากจะงัดหน้าใคร มองหาเหตุผลในการกระทำของเขาก่อน ถ้าไม่มีก็ต่อยแม่ง

23. เดทแรกๆ อย่ากินน้ำอัดลม

24. เวลาคุยกับคนให้มองตาเสมอ เรื่องนี้ได้ผลจริงๆ

25. ใจเย็นๆ เวลาคนไม่รู้มาถามอะไรที่ฟังดูโง่สำหรับเรา เราก็คงโง่สำหรับเขาหลายเรื่องอยู่

26. ก่อนสั่งบอนชอนหรือเคเอฟซี ให้ทำสมาธิแล้วทวนย้ำกับตัวเองก่อน (ใช้ได้กับสตาร์บัคและร้านชาปั่นนมปั่นทั้งหลายด้วย)

27. เดี๋ยวทุกอย่าง ทั้งดีและร้าย ก็จะผ่านไป

Advertisements

ดวงดาวจะมีอยู่เต็มฟ้าทุกคืน

ด้วยความที่เป็นคนมีเพื่อนหลากหลาย เราชอบคุยกับคนไง เจอคนนู้นคนนี้ก็ชอบตีสนิท ยิ่งพวกเรียนอะไรแปลกๆที่เราไม่ถนัดหรือคุ้นเคย จะยิ่งสนใจ เชี่ย เป็นโรคจิต

เออ นั่นแหละ มันทำให้ new feeds ของเราหลากหลายมาก มีทั้งเรื่องการเมือง (โอเค เพื่อนในคณะ) ไปจนถึงเรื่องแฟชั่น ดีไซน์ วิทยาศาตร์เกือบทุกแขนง จนถึงดาราศาสตร์

อันนี้แหละที่จะเอามาเล่าให้ฟัง ไปเจอบทความว่ามีฝรั่งเค้าเจอดาวที่แม่ง”เหมือนจะ”มีเอเลี่ยน แบบว่ามีการสะท้อนแสงแปลกๆงี้ ส่องไปแล้วเงาเอย วงโคจรเอยอะไรเอยมันพิกลไปหมด แม่งตื่นเต้นเลย แต่ก็ไม่เกี่ยวกับที่จะเล่าอยู่ดี (อ้าว)

ประเด็นคือพึ่งรู้จากในบทความนี้เองแหละว่า เวลาการวัดว่าดาวเคราะห์ที่มันไกลๆอ่ะ รูปร่างลักษณะเป็นไง ส่วนเว้าส่วนโค้งเป็นไง มีชีสมั้ย อะไรทำนองเนี้ย เค้าทำไงรู้ป่ะ อ่ะ ลองทายดู

วัดแสงว่ะ

แล้วไม่ได้วัดตอนมันสว่าง(อีกนัยหนึ่งก็คือสะท้อนแสงดาวฤกษ์ของตัวเองออกมา)นะคุณ เขาวัดกันจากจุดมืดจ้ะ เพราะเวลามันดับหายไปเนี่ย เค้าจะคำนวนได้ว่าจริงๆแล้วขนาดมันน่าจะประมาณไหน มันน่าจะอยู่ไกลแค่ไหน จากตอนที่มันดับหายไปมากกว่าตอนที่เราเห็นมันส่องสว่างเต็มดวง

อ่านแล้วก็คิดว่าบางทีเราก็ไม่ได้สนใจกับท้องฟ้าที่มีดวงดาวเยอะๆเหมือนอะไรหลายๆอย่างในชีวิตแฮะ เราเห็นทุกวันก็ชินตา แต่สิ่งที่บอกว่าอะไรคือสิ่งสำคัญสำหรับเรา ก็คือตอนมันหายไปนี่แหละ

มันทำให้เราได้สำรวจตัวเองว่าจริงๆแล้วสิ่งเหล่านั้น แม่งสร้างช่องโหว่ในตัวเราได้ใหญ่โตขนาดไหน

Photo Credit : Jason Kinnan.

That’s weird

คิดแล้วก็แปลกดี คนเราไม่เคยพอใจอะไรง่ายๆ
คนมีรถก็ไม่อยากขับรถ เบื่อจังเลยต้องขับรถ
ปัญหาเรื่องรถเยอะแยะมากมาย ไม่มีดีกว่านะรถน่ะ

(คนไม่มีรถก็คงอยากพูดบ้าง แต่ติดที่ไม่มีเลยพูดไม่ได้)

คนแต่งตัวดีๆ ก็บอก โอ้ย ยี่ห้อไม่สำคัญหรอก แต่งอะไรก็ได้มันอยู่ที่สไตล์
(แต่ก็ไม่เคยเห็นใครเอาเสื้อผ้าที่ใหญ่หรือเล็กไป เก่าเก็บหรือเชยสะบัดมาแต่งสักที)

คนไม่เก่งอยากเก่งก็ต้องฝึก ถ้าไม่ฝึกก็ต้องเรียน มีแค่สองทางที่เรารู้ๆ กันว่าต้องทำ
แต่บางทีอยากเก่งแค่ให้คนอื่นรู้ พูดทีนึงไม่รู้กำลังหลอกใคร

ตัวเองหรือคนอื่น สับสนไปหมด

นั่งๆ คิดไปแล้วก็แปลก ประเทศนี้แปลกจริงๆ

คนมีเงินบอกว่า อย่ามีเงินเลย มีเงินเยอะๆ ไม่ดี ช่วยอะไรไม่ได้หรอก

คนมีที่เกือบทั่วประเทศก็บอก ที่ดินมีเยอะๆ ไม่ดีหรอก มีน้อยๆ แล้วแบ่งๆ ใช้ดีกว่า

คนมีอำนาจก็บอก โอย มีอำนาจเยอะๆ ไม่ดี ปวดหัว ไม่มีอำนาจแหละดีแล้ว

คิดๆ ไปแล้วก็แปลก ประเทศนี้แปลกจริงๆ

ราคาที่ต้องจ่าย

ผมชอบการสนทนากับผู้คนที่จับจังหวะชีวิตเราถูก

เพราะบางทีแทบจะไม่ได้พูดอะไรเลย เขาก็รู้แล้วว่าเรากำลังเจอกับอะไร

Continue reading

Resignation Letter

เรื่องพวกนี้บอกใครมากไม่ได้
เรื่องราวของพวกเขาจะกระทบเราแล้วเราอาจจะเปลี่ยนใจ

แต่อย่างที่พร่ำบอกใครต่อใคร
สิ่งที่เราเลือกมักจะเป็นสิ่งที่ตัดสินเราเสมอ

เราไม่อยากเกลียดวันจันทร์ ไม่ควรรู้สึกอยากนอนต่อ
เวลาที่มีอะไรต้องรับผิดชอบ

เออ คิดไปคิดมา ส่วนนึงที่ทุกคนกำลังทำอยู่
ก็คือพยายามรับผิดชอบอะไรสักอย่างนี่แหละ

บทต่อไปนี่แหละที่จะสำคัญ

เกมกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

สิ่งที่เราเลือกจะเป็นตัวตัดสินเรา

เรากำลังจะตัดสินใจเรื่องที่ถือว่าใหญ่มากๆในชีวิต

เอาเข้าจริง สิ่งที่เราเลือกบางทีก็ไม่ได้ขึ้นกับตัวเราทั้งหมด

มันอาจจะมีเหตุผลอื่นๆและข้ออ้างฟังไม่ขึ้นมากมายรออยู่

แต่สิ่งที่สำคัญก็คือ ไม่ว่าจะเลือกอะไรหรือตัดสินใจแบบไหน

สิ่งเหล่านั้นจะตัดสินเราเสมอ

ต้องจำเอาไว้

ผ่านไปอีกแล้วนะ

บันทึกไว้กันลืม จริงๆก็ผ่านมาพอสมควรแล้วนะ จริงๆต้องมีนิสัยที่นึกอะไรได้ก็ควรเขียนเลย

วันเกิดปีที่ 24 เจ้านายเปิดแชมเปญให้สองขวด

เลิกงานแล้วก็บึ่งไปกินไอติมกะเบอเก้อบ้านแจ็ค

นั่งรถออกมากะนายหัว ลงที่เค-วิลเลจ กินเบียร์กะแก๊งลูกหมูสามตัว

แล้วก็แวบไปเจอแอมที่เดโม่

ต่อด้วยนั่งกับพวกบอลหกสองที่บอมเบย์

บ่ายวันเสาร์ เพื่อนสนิทก็มาเลี้ยงข้าวที่โอมุ ซื้อของเข้าหอ

วันอาทิตย์กินเบอเก้อกับเอแล้วก็ดูแมนยู

เป็นสุดสัปดาห์วันเกิดที่ไม่เลวเลยนะ